Steuren.

De steurenfamilie is zo'n 200 miljoen jaar oud en ze behoren tot de primitiefste beenvissen. Hun skelet bestaat grotendeels nog uit kraakbeen en de wervelkolom ontbreekt. De ruggengraat loopt tot in de bovenste staartvinlob door, die net als bij haaien langer is dan de onderste lob. Hun vinnen zijn vrijwel onbeweegbaar.
De orde Acipenseriformes omvat 2 families: de Pulyodontidae (Lepelsteuren, 2 soorten) en de Acipenseridae (steuren, 23 soorten en 7 ondersoorten).

Steuren zijn echte bodemvissen, ze hebben een uitstulpbare bek aan de onderzijde en zoeken over de bodem zwemmend met hun 4 gevoelige baarddraden naar voedsel. Op een paar uitzonderingen na, leven steuren op zee, en komen alleen de rivieren op om te paaien (anadromie). Anadrome vis is ervan afhankelijk dat ze vanuit zee landinwaarts kan zwemmen. De jongen trekken weer naar zee toe. Steuren zijn grote tot zeer grote vissen. De grootste soort, de Beloega (Huso huso), wordt tot 9 meter lang en 1200 kilo zwaar. Vrijwel alle soorten worden in het wild door overbevissing vanwege de kaviaar met uitsterven bedreigd. Sinds 1950 worden steuren commercieel gekweekt in de Sovjet Unie voor de kaviaar omdat er in het wild nog maar weinig over zijn. Sinds een paar jaar worden steuren gehouden als huisdier ('siervis'). Er is in Nederland 1 bedrijf dat jonge steuren opkweekt voor de vijverhandel; ze worden in Nederland niet gefokt. Jaarlijks worden er 20.000 steuren geïmporteerd voor de vijverhandel.

De steuren die op Bussloo rondzwemmen zijn de Russische- of diamantsteur.
De Russische steur of Gueldenstaedti (Acipenser Gueldenstaedti) heeft een interessante tekening, nl. donkergrijs met een witte buik en wit omzoomde vinnen. Hij heeft drie rijen witte beenplaten over zijn rug, die lijken op die van een krokodil. Hij heeft een heel korte snuit. De Gueldenstaedti komt oorspronkelijk voor in de Zwarte Zee, de Kaspische Zee en de Zee van Azov. Deze soort wordt ook wel Diamantsteur genoemd. De Gueldenstaedti wordt 5 meter lang en meer dan 500 kilo zwaar!


Voedsel in de natuur.

Vroeger aten diamantsteuren vooral kleine haringachtige vissen, maar tegenwoordig eten ze voornamelijk slakken, mosselen en wormen die door de mens zijn geïntroduceerd in het leefgebied van de diamantsteur. De steuren vinden hun voedsel op de tast met hun baarddraden en ‘zuigen’ het voedsel naar binnen. Steuren kunnen hun voedsel alleen van de bodem eten, omdat de bek zich aan de onderkant van de kop bevindt

Predatie
Evenals de andere steurensoorten, is de diamantsteur een bedreigde diersoort. Overbevissing, watervervuiling en de afsluiting van paaigronden heeft dramatische gevolgen voor de diamantsteur. Een vangstverbod in de Kaspische Zee en het uitzetten van kunstmatig gefokte jonge dieren heeft een eerste halt toegeroepen aan de daling van de populatie diamantsteuren.

Voortplanting in de natuur
Ze trekken in de paaitijd de rivieren op om daar tot 800.000 eieren per vis af te zetten. De jongen verblijven het eerste jaar in de rivier waar ze zijn geboren, maar trekken vervolgens naar zee om volwassen te worden.

Bedreiging
Overbevissing, watervervuiling en de afsluiting van paaigronden heeft dramatische gevolgen voor de diamantsteur.

LET OP!!!
De steuren absoluut niet "zakken" . Net zoals haaien, die verre afstammelingen zijn, moet een steur kunnen blijven zwemmen om zuurstof uit het water op te kunnen nemen. De beenplaten op de rug en in de flank van een steur zijn vlijmscherp en, zullen als je niet op past, je landingsnet en onthakingsmat makkelijk vernielen. Gebruik eventueel handschoenen om de vis op te pakken, de vis voelt aan als schuurpapier en de beenplaten snijden makkelijk in je huid.